Hoofdstuk vijf kwam met rasse schreden dichterbij, en dat was merkbaar. Stoelen sleepten met hun achterpoten gillend over de grond en de jongens met de meeste energie waren drukker dan normaal. Als onbevlekte tweedeklassers met pukkels en Kipling tassen zaten wij smachtend te wachten op wat het hedonistische hoogtepunt van de biologieles moest worden. Woensdagmiddag,
Voordat we met het zwaard op de schouder tot journalistiek ridder geslagen worden, dienen wij, studenten Journalistiek en Nieuwe Media, onze theoretische kennis door middel van een praktisch duel op de proef te stellen. Vaak voor niet meer dan een schamele beloning, maar goed, wie de prinses wil redden, moet eerst de draak verslaan, nietwaar?
Als ik een blik werp naar mijn mannelijke medestudenten, valt mij al gauw één ding op. Gezichtsbeharing. Sommigen hebben geen tijd om te scheren, sommigen laten het bewust staan. Bij Pavlov-auteurs Melvin en Erik “Dirk Wijnand” staat één dag niet scheren gelijk aan bruut woeste stoppels, waarbij Michael en Hans er uitzien alsof ze al
