Voor Studradio op Unity FM verzorgt Het Rondje van Pavlov wekelijks een radiocolumn, waarin we actuele onderwerpen niet schuwen. Hieronder de uitgeschreven versie en het audiobestand verschijnt later.

Lieve Ad,

Groetjes van Pieter, je liefste buurjongetje.

Zomaar een briefje dat Ad van den Berg, voorzitter van pedovereniging Martijn, bij zich zou kunnen dragen om sterkte uit te kunnen halen. De ouwe peuterpikkepijper zit vast op verdenking van het bezit van kinderporno. Wat een verrassing.

Dat schoonheid ook aan de buitenkant kan zitten bewijst Adje wel. Monsters waren nog nooit zo duidelijk te herkennen. Zijn bek vol scheve tanden ziet eruit alsof hij elke dag een paar preventieve rossen tegen zijn smoel heeft gehad van een bezorgde ouder. En terecht.

Het kan niet ver genoeg gaan wat mij betreft. Zet voor de gein eens Ad geketend aan een stoel en open wat kinderdagverblijven met schreeuwende ADHD-kids onder, boven en naast zijn woning. Pleur liters verse babypoep door zijn brievenbus naar binnen. Laat hem elke ochtend lekker struikelen over bergen vol blokken, waarbij hij elke dag een andere teennagel afscheurt. Kijken of hij kinderen dan nog zo leuk vindt.

Kinderachtig, nietwaar? Natuurlijk kan je op je onderbuikgevoelens afgaan en zijn geslacht bewerken met een tang. Of een plank met roestige spijkers met veel geweld zijn incontinente reet in raggen. Maar dat is teveel eer. Hij verdient een kinderachtige behandeling omdat het zelf een kleuter is. Oh, de ironie!

Want wat doet Ad van den Berg terwijl hij in zijn cel afwacht? Hij weigert te eten. Meneer gaat in hongerstaking omdat hij meent dat hem onrecht wordt aangedaan. Oh guttegut. De plaatjes van naakte kinderen op zijn naar zaad stinkende computer waren voor ‘onderzoek’! Maar natuurlijk! En Gandhi ging in hongerstaking omdat zijn voetbalplaatjes werden afgepakt.

Ervoor uitkomen dat kinderen en volwassenen best met elkaar mogen ketsen, en dan nog klagen dat men er iets van zegt, dat is kinderachtigheid ten top. Om zelfs in hongerstaking te gaan, terwijl je weet dat je fout bent, schiet er dan bij mij ook écht niet in. Daarbij optellend dat Ad nota bene ooit een politieke partij oprichtte om kinderen ‘de vrijheid’ te geven een relatie met ouderen te beginnen… dat maakt mij woest. Hij doet alsof het de normaalste zaak van de wereld is en hij trekt dit belachelijke argument als schild in de strijd. Dit in tegenstelling tot de normale pedo, die half beschamend en half opgewonden zich suf loopt te rukken bij het zien van het Jeugdjournaal. Ad is geen normale pedo; hij is de ergste van zijn soort.

En daarom, lieve kijkbuiskindertjes, wens ik Ad van den Berg het aller-, aller-, aller-, aller-, aller-, ÁÁÁLLERERGSTE. Ga nu maar knus naar jullie warme nestjes. En, denk erom: oogjes dicht en snaveltjes toe.