In Nederland zijn we goed in regeltjes verzinnen. En hoewel mensen daar graag over zeiken, is dat niet per definitie slecht. Zo heeft ieder vak een beroepscode, een samenhangend geheel van principes en regels met betrekking tot de uitoefening van een bepaalde professie. In veel gevallen pakt dat goed uit voor de consument. Een beroepsgeheim belet een dokter bijvoorbeeld om flink rond te bazuinen over de hardnekkige steenpuist op de onderrug van oom Benno. Slagers moeten er voor zorgen dat hun vlees aan bepaalde standaarden voldoet zodat je niet bang hoeft te zijn dat je al neuriënd een als kip verklede bunzingbout staat op te bakken. En ook psychologen mogen tijdens een herendiner niet aan de grote klok hangen hoe hun laatste patiënt kwijlend bekende dat hij opgewonden raakt van kleine kangoeroeknuffeltjes. Kortom, beroepscodes zijn voordelig voor de gemiddelde burger.

Ruben van Assouw, zo heet het jongetje dat de vliegtuigramp in Libië als enige overleefde. En dat weet heel Nederland, door de uitgebreide berichtgeving in de media. Naar de laatste berichten zijn er 70 Nederlanders omgekomen in het vliegtuig van Afriqiyah Airway dat 103 passagiers vervoerde vanuit Johannesburg. Een tragedie voor alle betrokkenen. Maar ook groot nieuws: vandaag brengt de Telegraaf een speciale gratis editie uit ‘in verband met de vliegramp in Tripoli’.