Deze uitspraak is afkomstig van Harmen Boerboom, als correspondent van de Wereldomroep sinds een jaar actief in Suriname. Ik moet zeggen dat ik het behoorlijk met hem eens ben, en niet alleen vanwege de subtiele verwijzing naar ons blog. Nu de dag van de inauguratie met rasse schreden nadert, merk ik aan reacties van vrienden dat er in Nederland veelal ongenuanceerd naar het aankomende presidentschap van Bouterse wordt gekeken. Met verbazing vraagt men zich af welke nare gevolgen dit gaat hebben voor Suriname. Internationale ontsluiting, corruptie achter de schermen, herhaling van de geschiedenis? Hoe heeft het zo ver kunnen komen dat deze boef opnieuw in het zadel is geholpen? Democratisch nog wel!

In een tijd waarin Facebook je bron is en internet je naslagwerk, dreigt het gevaar dat je als journalist vastroest aan je bureau. En dat terwijl, dat zal iedere sjourno erkennen, de charme van het vak toch echt het veldwerk is. Nu ik in Suriname voor een opinieblad schrijf, merk ik des te meer hoe fijn het is je hok te ontvluchten en er op uit te gaan. En dat is niet alleen zo vanwege het weer. In Paramaribo kun je digitaal proberen aan te kloppen bij personen, instanties of ministeries, maar een reactie komt er zelden. Je hebt dus weinig andere keus dan een notitieblokje onder je arm te klemmen en op je fiets te springen om het ter plekke na te vragen. Vuile handen in plaats van RSI. Een verademing.

Om te illustreren hoe vuil je blauwgevlekte inktvingers soms (letterlijk) kunnen worden wil ik graag een videoreportage over een daklozenopvang met jullie delen. Niet in de laatste plaats omdat ik er een uur lang voor in de stank van zwervers heb gezeten en het 10(!) uur heeft geduurd om de video te uploaden. Dat laatste verklaart ook meteen waarom video’s kijken via internet hier nog niet zo groot is (luister daarvoor ook mijn radioreportage). Het artikel dat bij de video hoort is te vinden op de site van Parbode, het blad waar ik momenteel voor schrijf.

Meerijden met ophaaldienst van Bureau Dak- en Thuislozen
Uploaded by Parbode. – News videos from around the world.

Anderhalf jaar opgesloten worden voor de wetenschap. Maandag 22 maart presenteerde de Europese ruimtevaartorganisatie ESA vier kandidaten die zich hiervoor beschikbaar stellen. Zij dingen mee naar deelname aan het prestigieuze Mars500 project. Hierin wordt een 520 dagen durende ruimtereis naar Mars gesimuleerd en zal gekeken worden voor welke uitdagingen astronauten tijdens zo’n lange ruimtereis staan. Het is eigenlijk een soort Big Brother, maar dan voor de wetenschap.

Pavlov was op de presentatie en sprak met één van de kandidaten.

Journalistiek anno 2010 is hip. Niet langer zitten we vast aan pen, papier en typemachine, maar experimenteren we met audioslides, interactieve graphics en iets dat Twitter genoemd wordt. Vernieuwingen alom. Maar hoe zit het met reportages op televisie? Een item uit het Britse programma “Newswipe with Charlie Brooker” maakt dit duidelijk. Uiteraard met de typische droge humor.

Welke vuurtorenwachter mag ik postuum interviewen?