In een matig gevuld Paard van Troje werden gisteravond de Dutch Bloggies uitgereikt. De traditioneel eervolle awards hebben duidelijk aan allure ingeboekt, gezien de karige opkomst en het feit dat de grote prijswinnaar van de avond verstek liet gaan. Dominique Weesie, momenteel bekend als anchorman van PowNews, maar niet lang geleden nog literair actief onder zijn pseudoniem Fleischbaum op Geenstijl, werd namelijk tot blogger van het decennium verkozen. Aangezien hij zelf in de schmink zat voor de opnames van zijn late night journaal was zijn dandy met de roze plopkap Rutger Castricum afgereisd om de bokaal in ontvangst te nemen. Vergiffenis voor de crappy beelden, het bier was minder doodgeslagen dan de sfeer…

Later meer.

In een tijd waarin Facebook je bron is en internet je naslagwerk, dreigt het gevaar dat je als journalist vastroest aan je bureau. En dat terwijl, dat zal iedere sjourno erkennen, de charme van het vak toch echt het veldwerk is. Nu ik in Suriname voor een opinieblad schrijf, merk ik des te meer hoe fijn het is je hok te ontvluchten en er op uit te gaan. En dat is niet alleen zo vanwege het weer. In Paramaribo kun je digitaal proberen aan te kloppen bij personen, instanties of ministeries, maar een reactie komt er zelden. Je hebt dus weinig andere keus dan een notitieblokje onder je arm te klemmen en op je fiets te springen om het ter plekke na te vragen. Vuile handen in plaats van RSI. Een verademing.

Om te illustreren hoe vuil je blauwgevlekte inktvingers soms (letterlijk) kunnen worden wil ik graag een videoreportage over een daklozenopvang met jullie delen. Niet in de laatste plaats omdat ik er een uur lang voor in de stank van zwervers heb gezeten en het 10(!) uur heeft geduurd om de video te uploaden. Dat laatste verklaart ook meteen waarom video’s kijken via internet hier nog niet zo groot is (luister daarvoor ook mijn radioreportage). Het artikel dat bij de video hoort is te vinden op de site van Parbode, het blad waar ik momenteel voor schrijf.

Meerijden met ophaaldienst van Bureau Dak- en Thuislozen
Uploaded by Parbode. – News videos from around the world.

Arjen van Veelen is journalist, schrijver, essayist en bibliotherapeut. Onlangs bracht hij zijn eerste boek uit: ‘over rusteloosheid‘. Een impressie van een man die poogt om Facebook, twitter, retorica en filosofie van Cicero en Seneca te verenigen. Om de onrust te verdrijven:

Een productie van Hans Klis en Rypke Bakker

Voor Studradio op Unity FM verzorgt Het rondje van Pavlov wekelijks een radiocolumn, waarin we actuele onderwerpen niet zullen schuwen. Hieronder de uitgeschreven versie, binnenkort is ook het audiobestand te beluisteren.

Sinds een aantal dagen zijn de gordijnen van mijn huis in Haarlem-Noord stevig gesloten. De ramen zijn dichtgetimmerd en beveiligingscamera’s brengen vanaf de dakgoot mijn straat in beeld. De lokale ijzerwinkel heeft goudgeld verdiend aan de extra sloten en balen prikkeldraad die ik bij hen heb aangeschaft. Momenteel laat ik een gracht uitgraven waar ik zeven jonge kaaimannen in ga laten rondzwemmen. Alles om van mijn stulp een ondoordringbare burcht te maken. De reden: Een acute vorm van straatvrees. Sinds ik het campagnefilmpje van Trots op Nederland heb gezien doe ik geen oog meer dicht.