Voor Studradio op Unity FM verzorgt Het rondje van Pavlov wekelijks een radiocolumn, waarin we actuele plaatselijke onderwerpen niet zullen schuwen. Hieronder de uitgeschreven versie, binnenkort is ook het audiobestand te beluisteren.

“Ik betaal anaal mijn doctoraal”. Met deze tekst liepen afgelopen oktober een aantal als hoer verklede studentes door de binnenstad van Den Haag. Niet erg flatteus, maar de aandacht hadden ze in ieder geval wel direct te pakken.  Aandacht die huns inziens nodig was. Minister Plasterk had namelijk net aangekondigd de studiefinanciering te bevriezen. Dat betekent in studententaal dat de stufi niet meegroeit met de bierprijs. En daar moest natuurlijk wel even tegen gehoereerd worden.

De afgelopen week was het in verschillende steden in Nederland weer raak. Dit keer was de mogelijke afschaffing van de basisbeurs het speerpunt van de demonstraties. In Utrecht en Amsterdam snoven studenten dagenlang hun eigen stank op in afgesloten collegezalen, terwijl in Leiden studenten verkleed als zwervers de staatssecretaris van Onderwijs een boek aanboden. Lekker ludiek, zullen we maar zeggen.

Voor een studieproject heb ik de afgelopen dagen heel wat mensen aan de tand gevoeld over de bezuinigingen in het hoger onderwijs. Iedereen is uitermate stellig: De basisbeurs mag niet verdwijnen. Veelgehoorde argumenten zijn onder andere dat studenten de huur niet meer zouden kunnen betalen, ze kapot gaan aan hun bijbaan of het collegegeld een niet te nemen drempel wordt. Stuk voor stuk argumenten die plausibel zijn, maar jongens, wat mis ik de nuance bij sommige activisten.

Wat me vooral stoort zijn de mensen die protesteren om het protesteren. Die aansluiten in het rijtje boe-roepers omdat er toevallig iemand een blitse ratel in de lucht houdt. Wanneer je ze voorlegt wat ze er van vinden dat de basisbeurs verdwijnt beginnen ze wild met hun armen te wapperen. Maar als je hen vraagt waar dan op gekort moet worden staan ze een kwartier lang met hun ogen te knipperen. Ze hebben geen idee wat er aan de hand is. Aan hun lijf geen kredietcrisis.

Face it, jongens, er moet bezuinigd worden. Niet alleen op onderwijs, maar op nog veel meer beleidsterreinen. En als je dan zo lekker ludiek in je carnavalsoutfit met een gebalde vuist door een stadskern host, denk dan ondertussen wel even mee over hoe het probleem dan wel op te lossen. In dat opzicht heb ik deze week weinig wijze woorden van studenten gehoord. Met alleen maar “nee” blèren kom je er niet. Kijk verder dan je spandoek lang is en kom met alternatieven.

Even een voorbeeld: In Australië hebben ze al jarenlang een systeem waarbij de overheid de studie in eerste instantie financiert, en afgestudeerden dit in de loop der jaren terugbetalen. Academici beginnen dan met aflossen zodra ze meer gaan verdienen dan het landelijke gemiddelde. Zo’n terugbetaal systeem zou hier ook prima kunnen werken. Iedereen krijgt de kans een opleiding te gaan volgen, maar de kosten zijn uiteindelijk wel voor eigen rekening. En zo gek is dat niet. Het starten van een studie is een investering in jezelf en niet iets waar andere belastingbetalers het risico voor hoeven te dragen.

Begrijp me niet verkeerd, ook ik ben in principe tegen de afschaffing van de basisbeurs. Maar de situatie dat er gesneden moet worden ligt er nu eenmaal. Zeiken is zinloos. In plaats van een kartonnen bord onder Plasterks neus te duwen kun je beter constructief meedenken of met hem in gesprek gaan. Zonder megafoon wel te verstaan.