Radiocolumn: EL CID good clean fun 16 augustus 2010 @ 19:56
Minervaan ontmaagt nuldejaars onder valse voorwendselen ontgroening. Alcoholvergiftiging bij Quintus. Infectie na piercing op Catena. Dit zijn koppen van berichten die je nooit zult zien tijdens de introductieweek voor aankomende eerstejaars in Leiden, de EL CID. Tenzij het nieuws gelekt wordt, maar dat is onwaarschijnlijk, hooguit doet de regionale media er wat mee. De week staat in het teken van positiviteit en gezelligheid, want uiteindelijk is het één grote PR-stunt. Voor studentenvereniging, universiteit en gemeente.
Radiocolumn: EL CID good clean fun
Het wordt weleens gezegd dat hoe kleiner iemands invloedsgebied is, hoe steviger hij of zij de controle erover wil hebben. Leiden is een kleine stad, de universiteit nog kleiner en de studentenvereniging het kleinst. In een week waar zoveel mogelijk leden geworven moeten worden en de universiteit zo open en kwetsbaar is, mag niets of niemand aan de goed georganiseerde communicatie tornen.
Doorvoor heeft de EL CID-commissie voor de week een speciaal eigen journalistieke garde gecreëerd: het EL CID-dagblad. Geïnspireerde schrijvende mensen die het blije gospel van de perfecte studententijd verkondigen. Ze bedrijven hyperlokaal, bedrijfsjournalistiek. En dat weten ze. Geen kwaad woord over een verengingsactiviteit, geen noemers als zuipen of dronken erin. De week moet good clean fun blijven. En dat lukt ook vaak, maar af en toe windt een bestuurslid zich – laat in de nacht, meestal dronken en een half uurtje voor de deadline – op over de positiviteit waarmee de vereniging bejegend wordt. ‘Redelijk goed bezocht’ moet dan toch ‘druk bezocht’ worden. Want ja, kleine eilandjes.
Sommige verenigingen nemen zelfs geen genoegen met een speciaal voor de week geselecteerd groepje schrijvers. Die maken een eigen blad, zodat hun activiteiten net wat leuker zijn. Wij van WC-eend, raden WC-eend aan – zeg maar.
Het is een voorbeeld voor de vercommercialisering van de samenleving in het klein. De enige opbrengst die zo’n week moet hebben, zijn blije mensen en een meetbaarverbeterd imago van het Leidse apparaat. Weg met de emotionele rijkdom van zo’n week, het kleine en grote leed: De geknakte eerstejaars, opgegaan en afgewezen door nieuwe liefdes, gevuld met drank en geketend aan een nieuw keurslijf.
Toch is het maar goed dat er tijdens deze week op tenminste één manier wordt bericht, bedrijfsjournalistiek of niet. Anders zou je tussen koppen als ‘Borrelen zoals het hoort’ en ‘Pas op een haai in de gracht!’, zulke pareltjes missen tussen de ingestuurde berichten als:
“Desi, het meest goedkope product sinds de invoering van de Aldi-tampon.â€
Onbetaalbaar. Maar wel op een klein eilandje.
Hans Klis was in 2008 redacteur bij het EL CID-dagblad. Wat de zaak alleen maar rooskleuriger maakt.
9 reacties op “Radiocolumn: EL CID good clean fun”
-
En toch is het best leuk om redacteur van dat simpele, blije en onschuldige EL CID-dagblad te zijn
-
JL says:
@Lorenz: die blijven geheim!
@Hans: Alles wat niet kan…kan op zondag natuurlijk wel! -
Renee says:
Ja, ik vond het ook heel leuk toen jij nog enthousiast meewerkte Hans !
-
@Renee: was inderdaad een mooie week! Lekker feesten en blije stukjes schrijven
-
Matthijs says:
Ach, het blad is niet geheel zonder kritiek hoor, lees bijvoorbeeld maar eens het artikel “All I want for christmas is Apfelkorn” in het dagblad van afgelopen vrijdag: http://www.elcidweek.nl/files/?id=263
-
@matthijs: kritiek?
-
@ Hans: Zet elke eerste letter per alinea maar eens aan elkaar
-
En daarom moeten we in de volgende uitzending van Studradio aandacht besteden de leukste tweets die net niet door de selectie heen kwamen!