Voor Studradio op Unity FM verzorgt Het Rondje van Pavlov wekelijks een radiocolumn, waarin we actuele onderwerpen niet schuwen. Binnenkort is hier het audiobestand te beluisteren.

Vanmiddag kwam er een einde aan de Mars der Beschaving op het Malieveld in Den Haag. Denk je eindelijk dat die optocht klaar is, begint het protest opeens. Allemaal leuk en aardig en dat is je goed recht, maar zo’n Mars der Beschaving suggereert dat er beschaafde mensen aan mee doen, toch? NOT! Schuldige? Loes Luca. Eigenhandig zorgde zij ervoor dat ze de protesterende meute een nóg slechtere naam gaf in de ogen van voorstanders. Maar wat kan er in hemelsnaam erger zijn dan het zijn van een luie hippie?

Alle mannen kijken porno. En degenen die het ‘niet’ doen liegen. Open op een willekeurige herenlaptop de meest onschuldig gecodeerde map en je zult het zelf zien. ‘Foto’s weekendje Borger’ of  ‘Administratie Klaverjasclub 2007′ zijn goede kandidaten. Achter deze burgerlijke dekmantel gaan echt geen kiekjes van grijze hunebedden of bergen duffe Excel sheets schuil. Nee, in dit labyrint van digitale ordners schuilt een schatkist aan verderfelijkheid.

Dames die overtuigd zijn van de goede zeden van hun partner zijn nogal eens geschokt door deze ontdekking. Ze voelen zich gepasseerd, beledigd en vinden hun vent maar een smerige iew iew. Daarom speel ik zelf gewoon open kaart en heet mijn map met porno ‘peaurrrneau’. Dat voorkomt moeilijke discussies en hypocriet gedoe. Als je eega je hijgdirectory heeft blootgelegd en je moet in de verdediging ben je al te laat. Zelfs de klassieke (vrouwen)smoes ‘maar ik kijk het alleen om te lachen’ helpt dan niet meer.

Het doet me dan ook goed dat het taboe op porno iets lijkt te verslappen af te nemen. Zelfs een keurige partij als KPN biedt tegenwoordig in haar standaardpakket een sekszender aan. Sinds ongeveer een maand zelfs een Nederlandse sekszender: Meiden van Holland. Als kritische mediaconsument was ik erg benieuwd naar het nieuwe kanaal waarmee ik, gewapend met de volumeknop, voortaan de telefoongesprekken van mijn huisgenoot zou gaan terroriseren. Vol verwachting zapte ik dan ook naar kanaal 23. Tien minuten later was mijn broek afgezakt. Maar niet op de manier waarop oprichtster Kim Holland het bedoeld had.

Voor Studradio op Unity FM verzorgt Het Rondje van Pavlov wekelijks een radiocolumn, waarin we actuele onderwerpen niet schuwen.

Als ik het in de media geschetste beeld van Griekenland moet geloven, is het land het afvoerputje van Europa. Een frauduleus luilekkerland vol boefachtige parasieten die niets liever doen dan teren op Nederlands geld, in het bijzonder de spaarcentjes van Henk en Ingrid.

Tien jaar geleden hadden we nog niet zo de pik op Griekenland. Op vakantie zullen toen veel Nederlandse toeristen met jaloezie verzucht hebben dat ze ook wel op hun 53e met pensioen wilden.

Dat is nu voorbij. De Grieken zijn luie donders. Basta. Ze lossen die crisis maar zelf op. Maar wat begrijpen we nu eigenlijk van die hele schuldencrisis die Europa in zijn greep houdt? Laten we eerlijk zijn, het is hopeloos ingewikkeld. Henk en Ingrid lijken het echter wel allemaal te begrijpen: geen cent meer naar Griekenland, uit de euro met die profiteurs en terug naar de drachme. Maar begrijpen ze de gevolgen wel van het stopzetten van de hulp aan de Grieken?

Amper een week geleden grapte de ganze wereld, inclusief Pavlov, dat de bejaarde predikant Harold Camping ze zag vliegen. Van het einde van de wereld, dat hij na nauwkeurig rekenwerk op vorige week zaterdag had gepland, ontbrak ieder spoor. Maar de man lijkt met terugwerkende kracht toch zijn gelijk te krijgen. Een kijkje in de nieuwskeuken van de zuiderburen (bron: Demorgen.be)

Zijn die scholieren studenten van Inholland nu zo dom of is het filmpje van CampusTV op Bevrijdingsdag gewoon een staaltje vernuftig montagewerk? Weten deze jonge mensen dan echt niet dat de Tweede Wereldoorlog geen twintig maar bijna 6 jaar duurde? Dat Nederland bezet werd door worst-etende Duitsers in plaats van de camembert-happende Fransozen? En dat we op 4 mei de doden herdenken en niet op 5 mei?

Met alle negatieve berichtgeving (hier, hier, hier) in de media rondom hbo-scholen in het algemeen en de Inholland in het bijzonder, begin je je toch af te vragen of er iets mis is in hoger beroepsonderwijsland.

Voor Studradio op Unity FM verzorgt Het Rondje van Pavlov wekelijks een radiocolumn, waarin we actuele onderwerpen niet schuwen. Ditmaal verzorgden Lorenz en Melvin hem live vanuit de studio! Check hieronder de bijbehorende video, geschoten door Hans:

Grachtengordelaar:

Ja, het mag dan wel snikheet weer zijn, maar ik doe wel gewoon mijn beste pak aan. We vieren vandaag wel de verjaardag van onze vorstin natuurlijk hè? Kijk, ik heb speciaal een klein accentje op mijn beige ribcolbert aangebracht: Een broche in de vorm van een klompje. Roodwitblauw. Koninklijk he?

Of ik me niet verder heb uitgedost? Puh, nee. Een koninklijke geboortedag vier je ingetogen. Met een kopje zwarte koffie en een halve oranje tompouce zonder pudding. Willem Alexander moet op nationale televisie ook altijd een gortdroge reep ontbijtkoek van een lijntje happen. Wie ben ik dan om luxe gebak te nuttigen? Weet je wat, ik haal het glazuur er ook af. Oranje boven, maar niemand gaat boven de prins.

Pavlovian Hans Klis is bezig met het ‘prutsen’ aan een roman. Op ‘Het Rondje van Pavlov’ verschijnen er daarom af en toe vingeroefeningen en niemendalletjes.

Agoraphobia. Zo noemen ze het. Ik heb het opgezocht op Wikipedia en de site van een psycholoog. Toen was ik helemaal geïnformeerd. Ik hoefde er niet eens de deur voor uit.

Waardoor het komt, weet ik niet. Misschien had ik het altijd al een beetje in me.

Het velletje van een Sudoku-boekje valt op de grond van de trein. Kort daarvoor zat het nog veilig verstopt in Brils verhalenbundel ‘Meisjes’. Ik raap het papier op van de grijze vloer en kijk ernaar. Slordig geschreven cijfers kijken terug.

Een doorgestreepte vier waar een negen had moeten staan.

Als ik het me goed herinner deed ik erg lang over deze puzzel. Het was niet eens een moeilijke.

We zaten in het natte gras in het park tegenover de rechtenfaculteit. De zon scheen. De geur van het gras vermengde zich met die van goedkope zonnebrand. Uit de oortjes van een mp3-speler klonk zacht muziek. Onherkenbaar.

Daar lagen we dan met z’n drieën op Tweede Paasdag. Het was warm. De dag ervoor was door meteorologen bestempeld als de warmste Paasdag sinds 1901. Het was even zomer, ook al was het nog maar april.

Ik gaf een sigaret aan het meisje met de mp3-speler.

Mijn hoofd stond niet naar het maken van de Sudoku voor me. Een bootje vaarde voorbij. Vanachter mijn zonnebril gluurde ik even steels naar de meisjes in bikini. Ik keek weer naar mijn Sudoku.

In dat ene vakje moest geen vier staan, maar een negen bedacht ik me. Een sigaret later was de puzzel opgelost.

We stonden op. Het kleine parkje was intussen volgelopen met mensen. Wij gingen weg. Naar een terras in de zon voor witte wijn en Blue Stilton met stroop.

Ik stop de Sudoku terug in de verhalenbundel. Ik moet bijna uitstappen. Die dag had weinig te maken met meisjes of Martin Bril. Alleen de schoonheid misschien, gevangen in een puzzel. Een perfecte dag in cijfers.

“Nee, die heb ik nog nooit gegeten”. Hij lacht, “maar ik probeer graag nieuwe dingen”. Ik haal twee platte koeken zandgebak uit de paarse cilindervormige verpakking. Justin Bieber aarzelt als hij een hand door zijn haar wil halen. Hij ziet dat ik het zie. “Dat kapsel kost mij een rib uit mijn lijf”, mompelt de tienerster zacht, gevolgd door een verlegen glimlach en een hap uit de koek.

Waar de naam vandaan komt? Ik heb het voor onze ontmoeting nog snel even opgezocht op Wikipedia. De encyclopedie bood drie mogelijke herkomsten: een recept van een Joodse bakker uit Amsterdam die in de jaren ’20 van de vorige eeuw de koeken verkocht; een bakker met de familienaam ‘de Joode’ die deze koeken bakte; of een onzinnige verwijzing naar de zogenaamde ‘gierigheid’ van joden. “Hoe dan ook”, zegt hij met volle mond, “ze zijn best lekker.”

Bieber vertelt me dat ie onlangs nog in Israël was. “Een mooi land, maar wel erg veel paparazzi.” Ik verzeker hem dat hier niemand meekijkt of ons zal fotograferen. We kunnen in alle rust samen een koek eten. En dat doen we. Ondertussen zet de ober twee espresso’s op ons tafeltje neer. In een vloeiende beweging giet hij het warme brouwsel achterover. “Die heb ik onlangs leren drinken. Na een avond of een nacht hard werken kan je ‘s ochtends wel een kick gebruiken.” Vertederd geef ik hem nog een koek. “Vooruit dan maar, omdat ze zo lekker zijn.”

Dit stukje absurdistische proza (quatsch! Quatsch!) is een hommage aan Ernest van der Kwast die elke werkdag een column schrijft voor nrc.nl.

Voor Studradio op Unity FM verzorgt Het Rondje van Pavlov wekelijks een radiocolumn, waarin we actuele onderwerpen niet schuwen. Hieronder de uitgeschreven versie en het audiobestand verschijnt later.

Lieve Ad,

Groetjes van Pieter, je liefste buurjongetje.

Zomaar een briefje dat Ad van den Berg, voorzitter van pedovereniging Martijn, bij zich zou kunnen dragen om sterkte uit te kunnen halen. De ouwe peuterpikkepijper zit vast op verdenking van het bezit van kinderporno. Wat een verrassing.