Street 2.0

Het zal er vreemd hebben uitgezien: ik die, in een verwoede poging het tamelijk poëtische ‘daar moet een piemel in’ op straat probeerde te dempen, mijn oren had volgestopt met opgerolde stukjes wc-papier. En een slaapmasker voor mijn ogen, omdat een negroïde gemeentewerker in een oranje hesje recht voor mijn raam de jaarlijkse kerstverlichting had opgehangen. Alsof dat nog niet genoeg was, waren mijn hersenen daardoor zo actief dat ze het gevoel van honger constateerden. Een monster leek ik, dat gulzig vanonder de lakens twee sneetjes chocoladepasta naar binnen werkte. En nog steeds kon ik de slaap niet vatten.

Het is toch van de zotte dat in een samenleving waar de technologie voor alles staat, waar je in een oogwenk met een irisscan door de douane loopt, ’s nachts je bed uit moet om de politie te bellen vanwege overlast? Dat die ambtenaren vervolgens in hun Opel Vectra langsgaan, maar niet uitstappen omdat het buiten koud en regenachtig is? Waarom niet gewoon een systeem van kudos, gekoppeld aan een straat- of woonadres? Een digitale straat als ware, waarbij je als lasthebber door middel van een simpel sms’je de veroorzaker op- of afwaardeert.

En ja, wanneer de teller tot in het rode daalt, mag er wat mij betreft een piemel in. Zo’n grote, van een gemeentewerker in oranje hesje. Het zou mij in ieder geval wat nachtrust gunnen.


Door: Erik de Jong | 12 December 2009 | 3 Reacties
Categorie: blog, columns | tags:


Comments

3 Reacties

  1. 12 December 2009 13:38

    Pak een paintball-geweer. Kan je ze “Markeren als spam”.

  2. 12 December 2009 13:44

    Mijn huisgenote vraagt naar het nummer van die gemeentemeneer…

  3. 13 December 2009 21:10

    eigen schuld!!!

    Als je niet per se zaterdag om 8 uur op had willen staan, had je bij mij mogen logeren!!!

Naam (required)

Email (required)

Website

Wat wil je kwijt?

Please leave these two fields as-is: