Kennen we allemaal de naam Molly Norris al? Wat Molly zelf betreft raakt ze snel weer in de vergetelheid, maar als het aan de rest van de wereld ligt, wordt ze de komende weken wereldberoemd. Molly is namelijk de initiator van Everybody Draw Mohammed Day, en staat op het punt te wereld te ontdoen van het taboe op het afbeelden van de heilige proleet profeet. Of niet? We gaan het op 20 mei meemaken. Molly zelf is zich in ieder geval kapot geschrokken van alle aandacht, en heeft aangegeven niets meer met de actie te maken te willen hebben.

Nu de journalistiek in zwaar weer verkeert, lijkt het niet de meest gunstige tijd om als nieuwsgaarder aan de slag te gaan. De werkdruk ligt hoog, vacante posities zijn schaars en zekerheid over een langdurige aanstelling is een utopie. Volgens NRC correspondent Joris Luyendijk is er echter geen mooiere tijd om als journalist te starten dan het heden: “Er gaat heel veel veranderen de komende jaren. En jonge journalisten zitten daar midden in.”

Voor Studradio op Unity FM verzorgt Het rondje van Pavlov wekelijks een radiocolumn, waarin we actuele onderwerpen niet zullen schuwen. Hieronder de uitgeschreven versie, binnenkort is ook het audiobestand te beluisteren.

Het gaat slecht met de Nederlandse journalistiek. Niet alleen kenmerkt zich dat door dalende inkomsten en een slinkend ledenbestand, ook komt dat nog eens door een excentrieke Belg genaamd Christian van Thillo, die sinds de overnames van zijn Persgroep, gevestigde dagbladen als de Volkskrant en het AD grondig aan het verkrachten is. Wat is namelijk het geval? Bij het AD kan je de komende weken sparen voor een Mickey Mouse-knuffeltje.

Je hebt van die stapavonden dat je op plekken belandt waar je liever niet wilt zijn. Zo strandde ik laatst, op zoek naar nieuwe hotspots, in Café de Bronstige Tapir. Rare tent. Bij binnenkomst spuugt de kastelein je in je gezicht bij wijze van welkom. In de hele kroeg is geen vrouw te bekennen, afgezien van Schele Sjaan die op het kleine hoekpodium aan een paal kronkelt. Aan de bar kun je geen gesprek voeren zonder dat het woord ‘gokschuld’ of ‘penose’ valt. Kortom, om de avond door te komen is er nog maar één redding: Wodka!

De grote Karen Geurtsen show – deel II

“Ik had hem kunnen doden. Ik had hem zelfs tientallen keren kunnen doden”. Met deze zin begon de spraakmakende reeks dagboekverslagen van journalist Karen Geurtsen in HP/DeTijd over haar tijd als infiltrante bij de PVV.

Afgelopen woensdag gaf zij samen met HP/DeTijd hoofdredacteur Jan Dijkgraaf een seminar aan de Universiteit Leiden. Over het undercover gaan, de marketing van het verhaal, het boek en toekomstige acties van HP. Interessante stof. Toch deed zich hier iets geks voor bij dit voor iedereen vrij toegankelijke seminar (dus ook voor de pers); een twitter- en blogverbod.

Voor Studradio op Unity FM verzorgt Het rondje van Pavlov wekelijks een radiocolumn, waarin we actuele plaatselijke onderwerpen niet zullen schuwen. Hieronder de uitgeschreven versie, binnenkort is ook het audiobestand te beluisteren.

Beste burgemeester,

Ik ben op zoek naar Leidse glorie, maar kan hem niet vinden. Wanneer ik vanuit mijn raam de binnenstad aanschouw, voltrekt zich aan mij een zorgwekkende openbaring.

Youtube(/Google) gaat in de toekomst verwijzen naar de blogs waar populaire filmpjes vandaan komen. Dit meldden zij donderdag op hun blog.

Wordt een filmpje drukbezocht dan zal er onderaan een “As seen on:” verschijnen met de link naar de desbetreffende blog, een soort bedankje van Google/Youtube:

“What this means is that you can get recognition for sourcing videos that your readers love and helping those clips become popular on YouTube. It’s another way all that hard work you put into building your readership can pay off and generate even more traffic for your blog or site. You might even get your site in front of a whole new audience via people who encounter it for the first time on YouTube.”

Hoe populair een video moet zijn voor zo’n verwijzing, is nog onduidelijk. Net als het effect dat de functie zal hebben op de bezoekersaantallen van de aanleverende blogs, die met enig marketing technisch inzicht natuurlijk al een link naar henzelf in het bericht of op hun kanaal hebben gezet.

Maar wij van Pavlov zijn de beroerdste niet, dus u mag klikken op de volgende populaire video’s om ze een handje te helpen: deze, deze en deze.

Deze week kon de Amerikaanse consument eindelijk de iPad kopen. Hier in Nederland moeten we nog even wachten, maar uiteraard weerhield dat niemand om het nieuwste hebbedingetje van Apple al uitgebreid te testen (NRCnext.nl, Bright etc.): Wat kan die, wat kan die niet, hoe gaaf is ie nu eigenlijk?

En allemaal leuk en aardig, maar kan je er ook mee bellen?

Het Eindhovens Dagblad deed wat anders, in plaats van saai de specificaties met de lezer/kijker door te nemen, maakten zij dit filmpje met ‘digibeet’ Jos Kessels:

De techniek van vandaag leert ons meer over vroeger. Professor Augusto Magini, paleoklimatoloog verbonden aan de Universiteit van Heidelberg, concludeert na uitvoerige bestudering van stalactieten in Egyptische grotten, dat de tien bijbelse plagen niet in gang zijn gezet door God -wat we natuurlijk allemaal dachten- maar het gevolg zijn van klimatologische veranderingen.

Wees eerlijk, Star Wars: The Phantom Menace was gewoon een slechte film. Waarom? Teveel CGI, de film probeert iedereen aan te spreken behalve de Star Wars-fans en het plot is kinderlijk en suf. Maar wat is er precies mis mee? Waarom maakt deze eerste film uit de nieuwe tweede Star Wars-trilogie, de hele mythologie uit de oude beste trilogie kapot?

Red Letter Media laat precies zien wat er mis met de film is in een 70 minuten durende review van de film. Deze manier van films reviewen is intensief, kost veel tijd, maar het compleet nitpicken van de film zorgt voor een geheel nieuwe ervaring in het kijken en bekijken van films. Bovendien zit er een absurdistisch verhaallijntje in om je te boeien, waar The Phantom Menace dat al lang niet meer kan.

Zie hieronder deel 1 van de Star Wars-recensie en op hun YouTube-kanaal de andere zes delen. Mis ook niet de reviews van Avatar deel één en twee, en natuurlijk zijn Star Trek reviews. Geloof me, de review van de nieuwste Star Trek is een heuse parel van cinematografische metaforen.